Yanlış bilincin estetiği: “Ofiste bir günüm” videoları
Bugünün ofisleri, Marx’ın betimlediği fabrikalardan çok da farklı değil. Tek fark belki de şu: burada emeğin sömürüsü, kahve kokusuna ve estetik filtrelere bulanmış halde karşımıza çıkıyor. Yani günümüzde artı-değer yalnızca üretimde değil aynı zamanda Instagram estetiğinde de üretiliyor. Çalışanlar da emeğinin sömürüsünü estetize ederek yeniden dolaşıma sokuyor. İçeriği üreten, canlı emeğinden koparken bu kopuşu görünmez kılan gündelik küçük mutlulukları dijital vitrine çıkarıyor. Yorgunluk ve tükenmişlik, bir Instagram filtresiyle anında kayboluyor. Emeğin yükü görünmez hale gelirken işin kendisinin yarattığı tükeniş, küçük hazlarla süslenip bir performans gibi sunuluyor. Çalışanlar da emeğin içinden değil emeği çevreleyen küçük nesnelerden tat almaya çalışıyor. Günün sonunda bu akım, çalışmayı “zorunluluk” değil “tatlı bir yolculuk” gibi gösteriyor.